Het "Almost Ideal Demand System" (AIDS) is een van de meest gebruikte demand-systemen. Het is gebaseerd op de bevinding dat een representatieve consument tijdens zijn vraagbeslissing, rekening houdend met budgetbeperkingen, zijn nut probeert te maximaliseren.

 

Als uitgangspunt worden specifieke klassen van voorkeuren verondersteld. Deze voorkeuren worden weergegeven door een kostenfunctie (of uitgavenfunctie), die het noodzakelijke uitgavenminimum van elke representatieve consument definieert om een bepaald gebruiksniveau te bereiken tegen gegeven relatieve prijzen.

 

In AIDS variëren de prijselasticiteiten en uitgavenelasticiteiten met de totale output.

 

Een groot voordeel van dit model is dat de afleiding van de vraagfunctie van de utiliteitsfunctie onderworpen is aan beperkingen, die empirisch vervalst kunnen worden.